Istnieją trzy guny natury materialnej: dobroć, pasja i ignorancja, którym podlega człowiek i które wytwarzają dobrą lub złą karmę (karma - łańcuch działań i następstw; kosmiczna sprawiedliwość). Gdy jednak chcemy rozwijać się duchowo, to należy uwolnić się od wpływu natury materialnej, wznieść się do guny dobroci, a następnie do poziomu transcendencji. Kiedy tylko zaczniemy służyć z miłością Bogu, uwalniamy się od łańcucha karmy. Od tej chwili jej działania nie pociągają za sobą żadnych następstw.

W pismach objawionych ostatecznym podmiotem poznania jest ŚRI KRSNA, Najwyższa Osoba. Sprawianie Mu przyjemności stanowi cel ofiar. Joga służy zrealizowaniu Go. To On przyjmuje rezultaty wszelkiej pracy. On jest najwyższą wiedzą, a uciążliwe praktyki ascetów spełniane są po to, aby Go poznać. Religia oznacza miłosną służbę dla Niego. To On jest ostatecznym celem życia.
 
Aby realizować postęp duchowy, Bhagavad-gita zaleca nam wyrzeczenia w stosunku do ciała i umysłu.
 
Wyrzeczenie w stosunku do ciała polega na oddawaniu czci Najwyższemu Panu, braminom, mistrzowi duchowemu, wyżej rangą stojącym i starszym – jak ojcu i matce; jak również na zachowaniu czystości, prostocie, życiu w celibacie (seks tylko w małżeństwie) i łagodności. A zadowolenie, prostota, powaga, opanowanie i oczyszczenie swego życia jest wyrzeczeniem dla umysłu.
 
Ogromną rolę w rozwoju duchowym spełnia medytacja transcendentalna. Nawet środowiska naukowe potwierdzają tę opinię i przyznają, że najskuteczniejszym narzędziem radzenia sobie ze stresem, jest medytacja. „Efektywna medytacja rozładowuje nagromadzone napięcia i oddziałuje relaksacyjnie na ciało i umysł. Prawie natychmiast czujemy się lepiej, mamy większą jasność umysłu i potrafimy odnieść się do otaczających nas spraw ze spokojem”.
 
Religia wisznuizmu również docenia ten aspekt, ale zasadniczym celem medytacji jest rozbudzenie miłości do KRSNY. Intonowanie mantry HARE KRSNA ma na celu ożywienie naszej transcendentalnej świadomości. Pulsuje ona w rytmie Wszechświata. Jako aktywne dusze, wszyscy oryginalnie jesteśmy istotami świadomymi KRSNY, lecz od niepamiętnych czasów mamy kontakt z materią i obecnie nasza świadomość jest zanieczyszczona materialną atmosferą. Intonowanie mantry jest duchowym nawoływaniem Pana i Jego energii, aby dał ochronę uwarunkowanej duszy. To intonowanie przypomina dokładnie szczery płacz dziecka, domagającego się obecności swej matki. Jest to najefektywniejszy środek życia duchowego w Kali-yudze. Medytację należy praktykować rano, gdy wibracje są najczystsze, a więc wczesne wstawanie jest konieczne dla duchowych praktyk. Medytacja o Bogu z nieuwagą jest obrazą. Dzień rozpoczęty z Bogiem jest pomyślny, bo zadowolony Bóg otacza nas Swoją opieką.
 
Nasze serca możemy duchowo oczyszczać, sprzątając świątynię i dlatego w Indiach ludzie wpisują się na listy i z cierpliwością oczekują w kolejce na tę łaskę oczyszczania serca. Bhagavad-gita mówi, że świadomość KRSNY jest najwyższym stanem doskonałości w systemie yogi. Zaś spośród wszystkich yoginów, ten kto zawsze trwa przy Mnie z wielką wiarą, myśli o Mnie wewnątrz siebie – wielbiąc Mnie w transcendentalnej służbie miłości – jest najbardziej zjednoczony ze Mną w yodze i jest najwyższym ze wszystkich. Takie jest Moje zdanie.